Wiolonczelista, solista i kameralista, profesor sztuk muzycznych. Pedagog i Dziekan Wydziału Instrumentalnego Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie. Studiował w Akademii Muzycznej w Krakowie, École Normale de Musique w Paryżu i Staatliche Hochschule für Musik und Darstellende Kunst w Stuttgarcie pod kierunkiem m.in. prof.: Witolda Hermana, Paula Julien i Petera Bucka. Pracował pod kierunkiem m.in.: Davida Geringasa, Ivana Monighettiego i Arto Norasa. Nagrywał dla radia i telewizji, m.in. koncerty wiolonczelowe Witolda Lutosławskiego (Libańska Orkiestra Narodowa; Azerbejdżańska Orkiestra Narodowa) i Marka Stachowskiego (Orkiestra Akademii Beethovenowskiej). Jako solista występował pod batutą m.in.: Raufa Abdullayeva, Łukasza Borowicza, Michała Dworzyńskiego, Jacka Kaspszyka, Pawła Przytockiego, Daniela Rajskina, Wojciecha Czepiela, Adama Klocka, Jacka Rogali, Antoniego Wita, Jacka Rafała Delekty, Macieja Tworka, Pawła Kotli, Jurka Dybała i Pawła Kapuły. Występował na najbardziej prestiżowych estradach świata m.in. w Seoul Arts Center w Seulu, Alfred Newman Hall w Los Angeles, Carnegie Hall w Nowym Jorku, Palacio de Bellas Artes w Meksyku, Salle Cortot w Paryżu, St Martin-in-the-Fields w Londynie i Concertgebouw w Amsterdamie. Odbywał kilkutygodniowe tournée promujące muzykę polską w takich krajach i rejonach świata jak Bliski Wschód; Kaukaz; Gruzja; USA i Korea Południowa; Meksyk; Brazylia i Argentyna; USA; Chiny; USA; Brazylia. Od 2001 roku, wraz z pianistą Markiem Szlezerem, tworzy zespół Cracow Duo. Z okazji 20-lecia istnienia zespołu, muzycy nagrali płytę Classics & Discoveries (DUX, 2021), skomponowaną z najsłynniejszych utworów na wiolonczelę i fortepian w połączeniu z mniej znanymi, niezwykłymi odkryciami muzycznymi. Opublikowali również serię Dedykacje vol. 1-3 (DUX, 2013-2023) dokumentującą utwory napisane dla Cracow Duo przez współczesnych polskich kompozytorów. Nagrania muzyków, oprócz pochlebnych recenzji otrzymały liczne nominacje do Polskich Nagród Fonograficznych „Fryderyk”. W 2024 roku artyści otrzymali Złoty Dyplom w kategorii Zespół Kameralny oraz Brązowy Dyplom w kategorii Płyta Fonograficzna IV Międzynarodowego Konkursu „Muzyczne Orły”. Za swoją działalność na rzecz muzyki polskiej został odznaczony przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego odznaką honorową Zasłużony dla Kultury Polskiej. Jan Kalinowski od roku 2012 gra na instrumencie Wojciecha Topy.

Urodzony w Krakowie, rozpoczął naukę gry na fortepianie w wieku pięciu lat. Kształcił się w Polsce, a następnie w paryskiej École Normale de Musique „A. Cortot”, gdzie uzyskał dyplom „Diplôme Supérieur de Concertiste”, oraz w Chapelle Musicale Reine Elizabeth w Brukseli, kończąc studia z wyróżnieniem i tytułem „Master after Master”. Jest laureatem wielu konkursów i stypendiów, a jego międzynarodową karierę zapoczątkowało Grand Prix w Rzymie w wieku dwunastu lat. Od 2022 roku posiada tytuł profesora i kieruje Katedrą Fortepianu Akademii Muzycznej im. K. Pendereckiego w Krakowie.

Ceniony za interpretacje Chopina, zdobył liczne nagrody, występował na najważniejszych festiwalach i w prestiżowych salach, m.in. Carnegie Hall, Concertgebouw i Wigmore Hall. Ma na koncie liczne prawykonania oraz wykonania dzieł współczesnych kompozytorów, a także aktywnie promuje muzykę polską, dokonując odkryć i pierwszych nagrań utworów m.in. Tansmana, Sarneckiej i Szymanowskiego. Jego bogaty dorobek fonograficzny – nagrania dla Warner, DUX i EMI – został wyróżniony wieloma prestiżowymi nagrodami, w tym Gramophone Editor’s Choice, 5 du Diapason, Global Music Awards oraz Fryderykiem.

Artysta prowadzi działalność koncertową i dydaktyczną na uczelniach na całym świecie, współpracuje z Polskim Wydawnictwem Muzycznym i jest redaktorem edycji dzieł fortepianowych polskich kompozytorów. Należy do Polskiej Akademii Fonograficznej, Towarzystwa im. Karola Szymanowskiego i Towarzystwa im. Ferenca Liszta. Za zasługi w promocji polskiej kultury został odznaczony medalem Gloria Artis, a od 2022 roku jest artystą Steinway & Sons.

Dyrektor naczelny i artystyczny Filharmonii Kameralnej im. Witolda Lutosławskiego w Łomży, profesor Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie, finalista i laureat międzynarodowych konkursów muzycznych we Włoszech, w Hiszpanii i na Węgrzech.

W roku 1994 uzyskał dyplom z wyróżnieniem w klasie dyrygentury Marka Pijarowskiego we Wrocławiu, studia dyrygenckie uzupełniał w Wiedniu i w Berlinie. Jest również absolwentem wydziału instrumentalnego Akademii Muzycznej w Katowicach (1990), jako skrzypek jest laureatem licznych konkursów muzycznych. Ukończył też Podyplomowe Studia Menedżerskie dla Twórców, Artystów i Animatorów Kultury na Wydziale Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego.

W kwietniu 1994 r. zajął ex aequo I miejsce, a także otrzymał trzy nagrody pozaregulaminowe (w tym – nagrodę orkiestry) w I Ogólnopolskim Przeglądzie Młodych Dyrygentów im. W. Lutosławskiego w Białymstoku. W roku 1997 otrzymał III nagrodę na VII Międzynarodowym Konkursie Dyrygenckim im. A. Toscaniniego w Parmie, w rezultacie konkursu odbył tournée koncertowe po Włoszech z Orkiestrą Symfoniczną Emilii Romanii im. A. Toscaniniego.

Dyrygował wszystkimi orkiestrami filharmonicznymi w Polsce. Koncertował w wielu krajach Europy, a także w Azji i Ameryce Północnej.

Od 2015 roku jest profesorem w Katedrze Dyrygentury Uniwersytetu Muzycznego F. Chopina w Warszawie, a od 2024 dziekanem Wydziału Dyrygentury Symfoniczno-Operowej. Prowadził kursy mistrzowskie i zasiadał w jury wielu międzynarodowych konkursów muzycznych m.in. w Austrii, Hiszpanii i we Włoszech.

Ma w swoim dorobku dwadzieścia sześć nagranych płyty CD, nagrodę FRYDERYK 2019 i szereg nominacji do tej nagrody oraz do nagrody Classical Music Awards.

Wielokrotnie nagradzany przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, w tym uhonorowany srebrnym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis. W 2026 roku Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej odznaczył go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Otrzymał też Nagrodę Marszałka Województwa Podlaskiego oraz dwukrotnie – Nagrodę Prezydenta Łomży. Trzykrotny laureat Międzynarodowego Konkursu „Muzyczne Orły”. W 2014 roku Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej nadał mu tytuł profesora sztuk muzycznych.

Filharmonia Kameralna im. Witolda Lutosławskiego w Łomży powstała w 1978 roku jako Łomżyńska Orkiestra Kameralna. W ciągu ponad 45-letniego okresu swego istnienia dała ponad dwa tysiące koncertów w kraju i poza jego granicami. Otrzymała również wiele nagród za działalność i wkład w rozwój kultury muzycznej, m.in. Brązowy Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis, Złoty Dyplom, trzy Srebrne Dyplomy oraz Brązowy Dyplom Międzynarodowego Konkursu Muzyczne Orły, Podlaską Markę Roku 2018, Łomżyńskiego Anioła Biznesu 2019 w kategorii Ambasador Ziemi Łomżyńskiej oraz Nagrodę Specjalną Prezydenta Miasta Łomża za osiągnięcia w dziedzinie twórczości artystycznej, upowszechniania i ochrony kultur. Od roku 2004 funkcję dyrektora naczelnego i artystycznego Filharmonii pełni Jan Miłosz Zarzycki.

Filharmonia Kameralna im. Witolda Lutosławskiego w Łomży gościła wielu znakomitych solistów oraz dyrygentów. Orkiestra brała udział w wielu prestiżowych festiwalach muzycznych i koncertowała nie tylko w Polsce, ale także w Norwegii, Hiszpanii, Francji, Białorusi i na Litwie. Łomżyńska filharmonia występowała w renomowanych salach koncertowych: Filharmonii Narodowej, Sali Wielkiej Zamku Królewskiego, czy Studiu Koncertowym S1 Polskiego Radia w Warszawie.

Łomżyńscy Filharmonicy mają w swoim dorobku dwadzieścia płyt CD, z których jedna otrzymała nagrodę polskiego przemysłu fonograficznego FRYDERYK 2019, osiem otrzymało nominacje do nagrody FRYDERYK oraz trzy – do International Classical Music Awards. Nagrali także płytę DVD Vistula Landscapes.

Filharmonia Kameralna im. Witolda Lutosławskiego w Łomży jest organizatorem Międzynarodowego Festiwalu Kameralistyki Sacrum et Musica, którego pierwsza edycja odbyła się w 2005 roku a także cyklu koncertów Muzyczne wieczory u Lutosławskich.

Chór Polskiego Radia w Europejskim Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego w Lusławicach jest jednym z najwybitniejszych zespołów wokalnych w Polsce. Tworzą go cenieni wokaliści: ludzie młodzi, pełni energii i nieograniczonej wyobraźni, oraz doświadczeni śpiewacy poruszający się w meandrach niełatwej sztuki wokalnej z perfekcją i finezją.

Chór został założony w 1948 roku i od ponad 75 lat wykonuje repertuar obejmujący zarówno muzykę a cappella, jak i formy wokalno-instrumentalne. To zespół nie tylko czerpiący z bogatej historii muzyki chóralnej, ale także nieustannie poszukujący – sięgając do tradycji różnorodnych stylów i epok, w twórczy i nowoczesny sposób konfrontuje je z własną wizją artystycznego języka oraz indywidualnym, rozpoznawalnym brzmieniem.

Udziałem chóru są prezentacje badające zależności pomiędzy dźwiękiem, ciałem i przestrzenią, interpretacje tradycyjnych pieśni czy repertuaru przedklasycznego, a także wykonania skomplikowanych struktur melodycznych i harmonicznych. Nieobce są mu także muzyczne spotkania ze światem jazzu.

Szczególnie istotnym obszarem działalności chóru jest muzyka polska XX wieku. Ma on na swoim koncie prawykonania dzieł najbardziej znaczących współczesnych kompozytorów, m.in.: Krzysztofa Pendereckiego, Witolda Lutosławskiego, Henryka Mikołaja Góreckiego czy Wojciecha Kilara. Zespół aktywnie współpracuje z twórcami polskiej muzyki najnowszej, to m.in.: Agata Zubel, Aleksander Kościów, Paweł Łukaszewski, Andrzej Kwieciński, Szymon Godziemba-Trytek, Aleksander Nowak, Paweł Mykietyn czy Joanna Wnuk-Nazarowa.

Chór Polskiego Radia – Lusławice bierze udział w licznych festiwalach zarówno w kraju, jak i za granicą. Regularnie współpracuje także z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach, Orkiestrą Polskiego Radia w Warszawie, Orkiestrą Muzyki Nowej, Orkiestrą Akademii Beethovenowskiej czy Orkiestrą Sinfonietta Cracovia.

W 2025 roku Chór, na zaproszenie Philharmonie Luxembourg, odwiedził Luksemburg i Brukselę, gdzie z ogromnym sukcesem współwykonywał koncertową wersję Der fliegende Holländer Ryszarda Wagnera pod dyrekcją Tarmo Peltokoski’ego z udziałem znakomitych solistów.

Od października 2025 kierownictwo artystyczne nad Chórem Polskiego Radia – Lusławice objął dr hab. Dawid Ber.

Wizjonerski pianista, prowadzi intensywną międzynarodową działalność koncertową jako solista i kameralista. Laureat konkursu World Music Piano Master. Występował m.in. w Accademia Nazionale di Santa Cecilia, Teatro alla Scala, Teatro di San Carlo, Salle Gaveau i Kennedy Center w Waszyngtonie oraz na prestiżowych festiwalach, takich jak Roque d’Anthéron, Yokohama Piano Festival, Australian Chamber Music Festival oraz festiwal Benedetti Michelangeli w Bergamo i Brescii.

Jego bogata dyskografia dla Decca/Universal obejmuje utwory Liszta, Brahmsa, Schuberta, Scarlattiego, Musorgskiego i Schumanna (komplet dzieł na fortepian), a także serię koncertowych albumów Live at Amiata Piano Festival.

Jest założycielem i dyrektorem artystycznym (do 2025 roku) Amiata Piano Festival. Pełnił również funkcję konsultanta artystycznego Teatro Verdi w Pordenone.

Jako solista wykonał prawykonanie dedykowanego mu koncertu fortepianowego Tre Quadri Francesca Filideiego wraz z Orkiestrą Symfoniczną Narodowej Telewizji RAI pod batutą Tito Ceccheriniego, w Teatro alla Scala podczas festiwalu MilanoMusica. Wykonanie zostało wyemitowane przez RAI. W 2022 roku Baglini wystąpił jako solista podczas inauguracji Ravenna Festival pod dyrekcją Daniela Hardinga z Mahler Chamber Orchestra.

28 lutego 2025 roku ukazał się album koncepcyjny Heroica (Decca), poświęcony mitowi bohatera w muzyce od 1802 roku po współczesność. Płyta stanowi przekrojową prezentację utworów fortepianowych i ich transkrypcji – od Beethovena po Bowiego, poprzez dzieła Chopina, Liszta, Rossiniego i Wagnera – ukazanych z wrażliwością i wirtuozerią, które krytycy jednomyślnie przypisują pianistyce Bagliniego.

Artysta jest członkiem honorowym Włoskiego Stowarzyszenia Stroicieli i Renowatorów Fortepianów. Gra na fortepianie koncertowym marki Fazioli i wykłada w Państwowym Konserwatorium im. Claudia Monteverdiego w Cremonie we Włoszech.

Wyrafinowana artystka o bogatej osobowości, która ożywiła repertuar wiolonczelowy XX wieku, przywracając zapomniane arcydzieła, inspirując powstawanie nowych utworów i inicjując projekt fonograficzny „Trylogia włoskiego XX wieku” (Sony Classical) oraz internetowy serial dokumentalny „Novecento Corsaro”.

Azio Corghi i Stefano D’Amico dedykowali jej swoje koncerty na wiolonczelę solo i orkiestrę, zaś Aldo Clementi, Claudio Dall’Ongaro i Giovanni Sollima powierzyli jej prawykonania swych dzieł. Jako solistka występowała z OSN RAI, Orchestra di Padova e del Veneto, Maggio Musicale Fiorentino, Mahler Chamber Orchestra, Orchestra della Toscana, Royal Philharmonic Orchestra, St. Petersburg Soloists, Orchestre de Rouen, Staatsorchester Kassel i Krakow Symphony, współpracując z czołowymi dyrygentami.

Z pianistą Mauriziem Baglinim posiada repertuar ponad siedemdziesięciu utworów, dała ponad trzysta koncertów na pięciu kontynentach i nagrywała dla Decca.

W 2022 roku zainicjowała i wykonała premierę Sonaty F-dur op. 6 Richarda Straussa na wiolonczele i forepian w orkiestracji Giovanniego Veneriego podczas koncertu Serate Musicali w Mediolanie z orkiestrą Cupiditas pod dyrekcją Pietra Veneriego; projekt transmitował kanał RAI 5. W tym samym roku zrealizowała eksperymentalny „Eco-concerto” na pejzaż dźwiękowy Parku Narodowego Gran Paradiso i wiolonczelę solo, z nagraniami Enrica Montrosseta; wykonanie wyemitowało Radio RAI 3. Jej dyskografia obejmuje m.in. Kwintet C-dur op. 163 Schuberta z Quartetto della Scala, koncerty Haydna z Camerata Ducale („Live at Amiata Piano Festival”) oraz pierwsze nagranie utworu „…tra la carne e il Cielo” Azia Corghiego, dedykowanego artystce. Jest również autorką i wykonawczynią spektaklu słowno-muzycznego poświęconego Louise Farrenc, przywracającego pamięć o tej wybitnej kompozytorce i jej walce o równouprawnienie.

Do 2025 roku była artystką rezydentką Amiata Piano Festival, wykłada w Konserwatorium „Monteverdi” w Cremonie i gra na wiolonczeli Giovanniego Grancina z 1697 roku.

Absolwentka Akademii Muzycznej w Krakowie w klasie prof. Ryszarda Karczykowskiego oraz Musik und Kunst Universität Wien i Universität für Musik und darstellende Kunst Wien, w klasach prof. Lindy Watson i prof. Claudii Visci.

Laureatka licznych nagród i wyróżnień, m.in.: II nagrody na międzynarodowym konkursie operowym belcanto Competizione dell’Opera (2022), laureatka i zdobywczyni nagrody specjalnej XII Międzynarodowego Konkursu Operowego im. Eleny Obrazcowej, złotego medalu na konkursie Musicale de France, III nagrody Giulio Perotti International Singing Competition w Niemczech oraz Grand Prix na festiwalu „Kiepura Fest” w Sosnowcu za autorską kompozycję.

Podczas festiwalu w Klosterneuburgu (Austria) wystąpiła jako Musetta z opery La Bohème, wykonywała również partię Gildy z opery Rigoletto, śpiewała Clorindę z opery La Cenerentola we współpracy z Rossini Opera Festival, wystąpiła jako Frasquita z opery Carmen na festiwalu Oper im Steinbruch w St. Margarethen, Pamina z opery Czaodziejski Flet w Warszawskiej Operze Kameralnej oraz Susanna z opery Wesele Figara we współpracy z letnią akademią Filharmoników Wiedeńskich w Wiedniu, Salzburgu i Grazu. W ostatnim czasie zadebiutowała w partii tytułowej Violetty z opery La Traviata na scenach Opery Narodowej w Sofii oraz Landestheater Detmold. Wśród jej kreacji scenicznych znajdują się m.in. rola tytułowa Alciny z opery Alcina czy wykonanie opery Candide w operze wiedeńskiej Theater an der Wien.

W lipcu 2024 sopranistka zadebiutowała na festiwalu Domplatz Open-Air wraz z orkiestrą Tonkünstler-Freunde, prezentując repertuar z opery Candide oraz musicalu West Side Story Leonarda Bernsteina. Koncert był transmitowany przez telewizję ORF. Występowała z Symfonikami Monachijskimi w Brunnenhof München Residenz oraz podczas Innsbrucker Promenadenkonzerte z programem operowego włoskiego belcanta. Koncertowała w tournée noworocznym z Tonkünstler-Orchester Niederösterreich na terenie całej Austrii, a jednym z najważniejszych występów był koncert noworoczny w Złotej Sali filharmonii Musikverein w Wiedniu. Występowała również w słynnej sali koncertowej KKL w Lucernie.

Brała udział w iSING! Festival pod patronatem Plácido Domingo. Występowała jako solistka z Suzhou Symphony Orchestra w Suzhou Culture and Arts Centre oraz z Shanghai Symphony Orchestra pod batutą dyrygenta Yu Long w Shanghai Symphony Hall. Koncerty te transmitowane były na całym świecie przez Medici TV. Artystka wystąpiła również w Grand Hangzhou Theatre.

Stypendystka Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego za wybitne osiągnięcia artystyczne.

Rozpoczęła naukę gry na wiolonczeli w wieku 7 lat. W 2012 roku z wyróżnieniem ukończyła Akademię Muzyczną w Krakowie, a w 2016 roku – również z wyróżnieniem – Studia Podyplomowe w klasie dr hab. Jana Kalinowskiego. W Klasie dr hab. Teresy Kamińskiej poszerzała swoją wiedzę o wykonawstwo muzyki dawnej (wiolonczela barokowa). Od wielu lat jest członkinią orkiestry Filharmonii im. K. Szymanowskiego w Krakowie oraz Orkiestry Akademii Beethovenowskiej. Współpracuje też z innymi orkiestrami jak na przykład Tarnowska Orkiestra Kameralna czy Przemyska Orkiestra Kameralna. Występując w składach kameralnych koncertowała na takich festiwalach jak m.in.: Krakowska Jesień Muzyczna, Emanacje, Międzynarodowy Festiwal im. K. Pendereckiego czy Krakowska Wiosna Wiolonczelowa. Na swoim koncie ma nagrania płytowe wśród których można wyróżnić płytę Polska Muzyka Wiolonczelowa (DUX). Od kilku lat jest pedagogiem w jednej z krakowskich szkół muzycznych.

Urodzony w Lyckeby, naukę gry na fortepianie rozpoczął w wieku pięciu lat pod kierunkiem swojego ojca. W wieku 10 lat zadebiutował na międzynarodowej scenie. Mając 17 lat, rozpoczął studia w Royal College of Music w Londynie. Od tego czasu występował z wieloma czołowymi orkiestrami symfonicznymi świata, w tym z NHK Tokyo, BBC Symphony Orchestra, Orkiestrą Teatru Maryjskiego oraz Orchestre National de France.

Patrik Jablonski prowadzi również szeroką działalność artystyczną w duecie ze swoim bratem Peterem Jablonskim. Porusza się w wielu różnych gatunkach muzycznych. Występował m.in. z chińską wokalistką Na Ying podczas jej koncertu noworocznego, który oglądało 450 milionów widzów telewizyjnych. W ostatnich latach wydał wiele albumów, na których interpretuje znane utwory w różnych gatunkach muzyki popularnej. Jablonski jest również autorem własnych kompozycji, w których ukazuje bardziej osobisty wymiar swojej artystycznej ekspresji.

Ukończył z wyróżnieniem Akademię Muzyczną im. F. Chopina w Warszawie w klasie prof. Krzysztofa Jakowicza. Studiował także na Uniwersytecie Wiedeńskim, Hochschule für Musik Detmold i Indiana University Bloomington.

Laureat licznych nagród jako solista i kameralista, jeden z największych sukcesów odniósł jako prymariusz Apollon Musagete Quartett, zdobywając I nagrodę na prestiżowym Konkursie ARD w Monachium. Założony w Wiedniu w 2006 roku przez czworo polskich muzyków kwartet koncertuje w najważniejszych salach świata, m.in. jako uczestnik programu ECHO „Rising Stars”, nominowany przez Konzerthaus i Musikverein. Zespół otrzymał m.in. Paszport Polityki i tytuł BBC New Generation Artist.

Zainteresowanie współczesnym językiem muzycznym zaowocowało kompozycjami kwartetu: Multitude i A Multitude of Shades (AMOS), wydanymi przez Doblinger Verlag. Współpraca z Tori Amos zaowocowała albumem Night of Hunters (Deutsche Grammophon), który znalazł się na pierwszym miejscu klasycznej listy Billboard; trasa promocyjna objęła 43 miasta Europy i USA.

Jako koncertmistrz związany jest z Südwestdeutschekammerorchester, Nordic Symphony, Nürnberger Symphoniker i Bayerisches Kammerorchester. Za działalność artystyczną, obejmującą także własne kompozycje, m.in. Nigun für Bromberg, otrzymał Nagrodę Kulturalną miasta Fürth. Dyskografia AMQ obejmuje albumy dla Oehms Classics, NEOS i Decca Classics, w tym „Multitude”, którego sukces zbiegł się z otrzymaniem Paszportu Polityki i udziałem zespołu w inauguracji Europejskiego Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego w Lusławicach. Tytuł BBC New Generation Artist umożliwił liczne nagrania dla BBC z orkiestrami brytyjskimi. Kolejne projekty obejmują album Brahms – Clarinet Works (DUX, 2018), pierwsze wydania kameralnej twórczości Romana Palestra i kwartetów tego kompozytora, komplet kwartetów Andrzeja Panufnika oraz pierwsze nagranie kameralnej wersji obu koncertów Chopina w opracowaniu Kevina Kennera.

Artysta gra na skrzypcach Nicolausa Amatiego z Cremony z 1683 roku.

Należy do najbardziej wszechstronnych pianistów swojego pokolenia: solista, kameralista, pedagog i menedżer kultury. Laureat międzynarodowych konkursów kameralnych w Londynie (I nagroda, St Martin’s Chamber Music Competition 2011), Trieście (III nagroda, Premio Trio di Trieste 2015), Lozannie i ’s-Hertogenbosch oraz Konkursu im. Kiejstuta Bacewicza w Łodzi. Otrzymał również liczne nagrody dla najlepszego pianisty konkursów wokalnych. Jako solista zdobył Nagrodę Specjalną na VI Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. I. J. Paderewskiego w Bydgoszczy (2004) oraz Wyróżnienie na XV Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. L. Janáčka w Brnie (2008, Czechy). Urodzony w 1981 roku w Nysie, ukończył Akademię Muzyczną w Bydgoszczy w klasie prof. Ewy Pobłockiej. Studiował także u Jerzego Sulikowskiego i w klasie klawesynu prof. Urszuli Bartkiewicz. Ukończył studia podyplomowe na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina. Wśród artystów, u których doskonalił swój warsztat znajdują się: Maestro Janoš Starker, Stephen Kovacevich, Raphaël Pidoux, Gregor Sigl, Jean Paul Trio, Niklas Schmidt, Clive Brown, Ewa Podleś, Urszula Kryger, Kevin Kenner, Maja Nosowska, Marcin Sikorski. Współpracuje z wybitnymi instrumentalistami i śpiewakami: Vadimem Brodskim, Pawłem Zalejskim, Marią Machowską, Agatą Schmidt, Ingridą Gápovą, Ewą Leszczyńską, Jakubem Jakowiczem, Katarzyną Budnik. Wraz z Joanną Kreft i Dominikiem Płocińskim współtworzy Herbert Piano Trio. Jest współzałożycielem zespołów BMF Piano Trio i Surrealistic Five. Koncertował w wielu krajach Europy a także w USA, występując także z czołowymi polskimi orkiestrami. Był pianistą-korepetytorem licznych kursów mistrzowskich i oraz oficjalnym pianistą prestiżowych konkursów wokalnych oraz skrzypcowych. Stypendysta m.in. programu Młoda Polska, Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Beethoven-Haus Bonn i samorządu województwa kujawsko-pomorskiego; otrzymał także nagrody Marszałka Województwa i Prezydenta Bydgoszczy. Z równą swobodą interpretuje klasykę i muzykę współczesną, dokonując prawykonań utworów m.in. Hanny Kulenty, Michała Dobrzyńskiego, Marcina Maseckiego czy Rafała Janiaka. Nagrywał dla wytwórni CD Accord, DUX, Sagittaria i innych, a jego koncerty transmitowały Polskie Radio i RTS Suisse. W 2024 otrzymał nagrodę Fryderyk za album „Władysław Żeleński – Pieśni wszystkie”.

Jeden z najbardziej dynamicznych i innowacyjnych zespołów kameralnych obecnego pokolenia muzyków klasycznych. Uznany przez takich artystów jak Krzysztof Penderecki i Maxim Vengerov. W 2024 roku zespół otrzymał jedną z najbardziej prestiżowych polskich nagród przyznawanych w kulturze i sztuce – „Paszport Polityki”, w kategorii muzyki klasycznej. Duet został doceniony za “wszechstronność i umiejętność poruszania się po różnych światach muzycznych. Za wirtuozerię, nieokiełznaną fantazję i pomysłowość w doborze oraz tworzeniu nowego repertuary na nietypowy skład jakim są skrzypce i akordeon”. Zespół otrzymał także nagrody Grand Prix na międzynarodowych konkursach w Europie, a także nominacje do nagrody FRYDERYK za swój album z nagraniami polskiej muzyki współczesnej.

Duo Karolina & Iwo wystąpili w ponad 30 krajach na pięciu kontynentach koncertując w Ameryce Północnej, Ameryce Południowej, Australii, Azji i Europie, w salach takich jak: Carnegie Hall (USA), Esplanade Concert Hall (Singapur), The Edge Melbourne (Australia), Teatro del Lago (Chile), Guangzhou Opera House (Chiny) czy Filharmonia Narodowa w Warszawie. Ich repertuar obejmuje Wariacje Goldbergowskie Bacha, sonaty skrzypcowe Mozarta, Beethovena, Francka i Pendereckiego, nowatorskie aranżacje innych utworów barokowych, klasycznych, romantycznych i XX-wiecznych, a także muzykę współczesną, w tym utwory na zamówienie i trzy koncerty podwójne.